Digitaal dagboek

Lees hier onze spannede verhalen

Van Baasrode naar Ertvelde

by Jacqueline Boelens on 19/06/2017

Zaterdag 18 mei 1940

Rond 8:30 uur hadden we, dankzij een kortere weg, Baasrode bereikt. Daar moesten we over een pontonbrug de Schelde over. Op het eerste zicht zag het er een gevaarlijke onderneming uit, omdat vijandelijke vliegtuigen boven onze hoofden rondcirkelden. Wat zou er gebeuren indien zij ons, tijdens de overtocht, zouden bestoken met bommen of mitrailleren? En we hadden daartegen geen enkel verweer. Alles verliep zonder enig incident. De Duitsers lieten ons gerust betijen. Eigenaardig in oorlogstijd! Zij moesten ons toch gezien hebben. Maakte het misschien deel uit van hun strategie om ons, soldaten goed te stemmen tegenover hen? We zouden het haast moeten geloven.

Er werd verteld dat het 3e linieregiment zich in wanorde terugtrok en dat daar een paniekerige stemming heerst. Soldaten van dat regiment mengden zich in onze kolonne. Naar we nadien vernamen, zou onze korpsoverste lelijk tekeer zijn gegaan tegen die mannen die zelfs hun kentekens zouden afgedaan hebben om beter ongemerkt weg te kunnen. Hij zou ze als deserteurs uitgeleverd hebben aan de rijkswacht.

Op de linkeroever van de Schelde was het een opstopping van troepen en vluchtelingen. Gemotoriseerde troepen patrouilleerden langs de oever. Onze trek ging over Grembergen en Moerzeke tot in Hamme, St. Andries waar we konden uitrusten en om eten vragen bij de burgerbevolking die zich opmerkelijk kalm hield. Alles samen hadden we weer eens vanuit Willebroek een mars achter de rug van om en bij de 42 km. We zouden hier bij avond opgehaald worden door bussen die ons naar Ertvelde zouden brengen waar we weer in stelling zouden gaan. In afwachting konden we wat rusten en ons verfrissen want dat laatste liet ook veel te wensen over.

22:00 uur: de bussen kwamen aan in St. Anna op een paar kilometers van Hamme. Onze tractors met kanon waren reeds vertrokken. Het instappen verliep niet zonder moeilijkheden, te wijten aan een tekort aan voertuigen. Uiteindelijk moesten twee compagnies de 6e en de 7e, achter blijven. Doch aangezien er geen andere voertuigen meer voorhanden waren zagen deze sukkelaars zich verplicht de lange weg te voet af te leggen. Een trip van meer dan 30 km. In Lokeren werden zij door vliegtuigen bestookt en dit bombardement kostte de 7e cie. twee doden en talrijke gewonden. Onze eigen voertuigen waren spoorloos sedert de eerste dagen. Achteraf vernamen we dat ze in Boulogne (Frankrijk) stonden. Wie was zo oliedom geweest dergelijke orders te geven of werden die soms niet gegeven?

Jacqueline BoelensVan Baasrode naar Ertvelde