Hello, ik ben Marcel Van Lancker

In 1943 geboren

als kind van een Waalse moeder en een Gentse vader. Ik woonde een lange tijd in Gent. Na mijn schooltijd ging ik bij een bakker in dienst. Mijn meest gekende werkgever was wel Bloch, een icoon in Gent en “place to be” waar de bourgeoisie-dametjes in de namiddag hun koffietje kwamen drinken en alle nieuwtjes en roddels uitwisselden onder het nuttigen van lekkere koeken.

In 1962

werd ik opgeroepen om als brave Belg mijn dienstplicht te vervullen tot 1963. Ik was gelegerd in Siegen, als carabinier. Onze naam komt van “carabinier à pied” vandaar de naam “carpat”. Destijds was dit voor een jonge man zuchten en zwoegen, maar op vrije momenten toch feest met de vrienden en werden ettelijke pintjes achterover geslagen. Ook het cafeetje “Plat dak” maar de echte naam is mij onbekend. We gingen ook wel één of meestal meerdere pinten pakken bij “Der Johan”. Dit was onze geliefde pleisterplaats.

Na mijn legerdienst

leerde ik mijn vrouw kennen. Het is eigenlijk een raar verhaal want we werden gekoppeld en kenden mekaar niet eens op ons eerste afspraakje. Maar de vonk sloeg over en we besloten samen ons levenspad te bewandelen. Uit deze relatie kwam een dochter, waar we beiden zeer fier op zijn.

in 1964

trad ik in dienst bij “Volvo cars”, toen nog gevestigd in Alsemberg. Later verhuisde die naar Gent op de Kennedylaan. Ik werkte er als magazijnier in de dienst Verzending tot aan mijn (brug)pensioen. In mijn vrije tijd verstevigde ik daar ook hun voetbalploeg.

Een directe neef

van mij was Lucien Welvaert, één van de eerste slachtoffers bij de para commando’s die in 1964 opgeroepen waren om de gegijzelde Belgen te ontzetten in Stanleystad (Kisangani) en Paulis in Kongo. Dit verhaal maakte emoties los bij onze voorzitter, Freddy Matthys, wiens vader door de para commando’s was gered uit de handen van de opstandelingen.

Ik was een tijdje DJ

maar ik ben vooral een verwoede verzamelaar. Hiervoor werd een speciale kamer ingericht en deze plaats is mijn heiligdom. Alles wordt gecatalogeerd en geklasseerd en niemand mag deze ruimte betreden zonder mijn bijzijn. Ook mijn vrouw niet!

Via een vriend

werd ik lid van de vzw “Koninklijke Verbroedering Grenadiers Vlaanderen” en leerde er veel mensen kennen tijdens hun gezellig jaarlijks feest. Dit beviel me zo goed dat ik hun vraag om vaandeldrager te worden dit met graagte aanvaarde.

De leuke atmosfeer, de kameraadschap en de inzet van en voor onze leden is mijn en onze drijfveer voor onze activiteiten.

®Hosted en created by Softfusion

PirreMarcel Van Lancker